Machine Pattern # 01
Machine Patterns # 01 urtebete baino gehiagoko lanaren emaitza da, eta AE Harris & Co. Birminghameko lantegian bizi diren fabrikazio-prozesu mekanikoak birsortzea du helburu. Edizioak bi atal ditu, bata grafikoa eta bestea soinuzkoa: kasete hori batean argitaratutako bi konposizio musikal. Soinu-lana lantegi barruan egindako landa-grabazioetatik abiatuta eraiki da; grabazio horiek makinek eta fabrikazio-prozesu mekanikoek sortzen duten soinua jaso zuten.
Emaitza bi konposizio ironiko dira, langileek egunero bizi duten soinu-egoera birsortzen dutenak, espazioaren eta bertan lan egiten duten pertsonen oroimena gordetzeko; nolabait, AE Harris & Co.-ko langileek egunez egun egiten duten lan gogorrari egindako omenaldia da. Kasetea formatu bat berreskuratzeko beharrari erantzuten dio: bere ezaugarriak berak lotuta daude lantegiko alderdi mekaniko eta fisikoekin. Kolore horiak, gainera, segurtasun-sistemetan ohikoak diren koloreak gogorarazten ditu: arreta erakartzen du eta alarma-sentsazioa pizten du entzun aurretik. Atal grafikoa estu lotuta dago soinu-konposizioekin: Federico Sanchok soinua irudi bihurtu du, tipografia notazio musikal gisa erabiliz, eta horrek joko ironiko bat ematen dio grafikoari errealitatezko irudikapenaren eta fikziozkoaren artean. Argitalpena prozesu luze baten emaitza da, AE Harris & Co. lantegiko langileen errealitatea aitortzen duena.
Erakusketak
Be Festival, Midlands Arts Centre, Birmingham (2012)
«Noosfera Sonora», SONM, Murtzia (2013)
«L’Altra #1», ESCOLA MASSANA, Bartzelona (2016)
«Arte sonoro en España (1961 – 2016)», Museu Fundación Juan March, Palma (2016)
«Arte sonoro en España (1961 – 2016)», Museu Fundación Juan March, Cuenca (2016)
«Escuchar con los ojos», Fundación Juan March, Madril (2016)
«Escuchar con los ojos», Museo Tamayo Arte Contemporáneo, Mexiko Hiria (2018)
Prentsa
«Laurogeiko hamarkadako kasete-mugimenduaren eta gaur egungo berpiztaileen arteko alde handienetako bat da gaur egun ia ez dagoela ontzi arraroren bat, laurogeiko hamarkadan ez bezala, piramide, lata, pilula-kutxa eta bainu-belaki eta guzti. Beraz, alde horretatik, poliestirenozko kutxa polit eta handi honek txalo zaparrada merezi du: hemen iruzkintzen ditugun zinta gehienetatik nahikoa desberdina da. Kutxa barruan inprimaketarik gabeko zinta hori bat eta mezu kodetu moduko bat duen paper puska bat aurkitu ditugu, baina asmakizunak ez dira nire kontua, eta ez nintzen nekatu. Pista gehiagoren bila webgunera jo nuen, eta hitzen ordez filmak eta irudiak izatea ideia ona da, baina ia ez dute ezer argitzen. Beraz, grafiko polita Federico Sancho izeneko batena da, eta soinua Mikel R. Nieto izeneko batena, zeinaren webgunea ere ez den batere argigarria. Pena da, musika benetan nahiko ona baita. Hemen ere laurogeiko hamarkada datorkit gogora, makina baten gisan burrunbatzen duten eta agian makina batean jatorria duten drone-soinuekin. Droneak amaitzen direnean, hara non agertzen den makina-soinu bat ere, mota primitibokoa. Inprimategiren bat, agian? Tipografia-prentsaren bat, eskuzko tresnaren bat? Ez nago ziur, baina pakete osoaren izaera kontzeptualari gehitzen dio. Zertaz den guztia misterio bat da, baina itxura eta soinu bikaina du. Eta agian hori ere laurogeiko ukitu polita da, orduan gehienetan ez baitzenuen informaziorik batere.» – FdW, Vital Weekly
«Aurkezpen ederreko poliestirenozko kutxa batean dator, paper birziklatuz itxita, eta “Machine Patterns # 01” izenburua eta Mikel Nieto (musika) eta Federico Sancho (grafikoa) izenak nabarmentzen dira. Kutxa barruan kasete hori bat dago, mezu kodetuak diruditen ohar batzuekin batera. Kasete hau Security Devicek argitaratu du, (itxuraz) espainiar artista talde batek. “Machine Patterns # 01” AE Harris & Co. Birminghameko lantegian egindako landa-grabazioak dira, zenbaitetan esku hartzen diren eta beste batzuetan ez diren prozesu mekanikoekin. Industria-ondoko ildoan txerta litekeen zarata asko entzuten da. Drone bihurtzen diren burrunba biziak sortzen dira, eta soinu-horma sargori bat, nolabaiteko lerro melodikoa agerian uzten duena. Gainera, mugimendu mekaniko eta errepikakorrak azaleratzen dira: pista baten oinarri erritmikoa osatzen duten soinuak, eta horiei hainbat soinu-objektu gehitzen zaizkie. Litekeena da entzuten diren soinu guztiak aldi berean ez gertatzea; nolanahi ere, arretaz muntatuta daude. Proposamen interesgarria, lantegi bateko eguneroko zaratek irudiak, koloreak eta istorioak dakartzaten soinu berriak nola zabal ditzaketen erakusten duena.» – Loop.cl
Eskerrak
Mila esker Federico Sancho, Maria Bobes, Isla Aguilar, Miguel Oyarzun, Mike Tweddle, Be Festival eta langile guztiei.