Abalietas

«Baina zer gertatzen da zehazki maite dugun norbaitekin topo egiten dugunean? Norbaitekin egiten al dugu topo, ala animaliak dira zure baitan bizitzera datozenak, inbaditzen zaituzten ideiak, mugiarazten zaituzten mugimenduak, zeharkatzen zaituzten soinuak? Eta bereiz al daitezke gauza horiek?» – Gilles Deleuze

Erdi Aroko idazleengan, bereziki Tomas Akinokoarengan, aurkitzen diren adimen-termino zailenen eta formula eskolastikoen hiztegia lanean (1879), Josepho María Zama Melliniok honela deskribatu zuen «abalietas» terminoa: izaki bat beste baten arabera bizi den mendekotasun-baldintza edo -egoera. Pascal Quignardek L’Être du balbutiement: Essai sur Sacher-Masoch (1969) liburuan azaldu zuenez, «horrekin frogatu nahi zuen giza izaki oro, Besteagandik jaioa, Besteak eutsia, Besteak hezia, alteritate murriztezin baten gogara eta zoriz baino ez dela jarduten. Eratorriak baino ez gara: hizkuntza, identitatea, gorputza, oroimena, dena da eratorria gugan. Niaren oinarriak hauskortasun handia eta bolumen askoz txikiagoa ditu gugan, Besteen bidezko jatorriak baino. Liluramena identitatearen aurretik dator. Norberaren izatea beste baten izatearen mende egotea. Izakiak kontingentziaz existitzen dira, eta ez beren kabuz. Hizketa totel bihurtzen da, kontakizunaren hizketa-hutsuneko arrakalatik abiatuta: heriotzaren bilakaeraren aldaketa bat, subjektua premiatzen duena heriotza indibidual, bakarti eta berez subjektibo baten saiakera gisa, eta, halakoetan, erabat eutsia.»

Lan honek zenbait grabazio intimo biltzen ditu, parte-hartzaileen identitatea babesteko aldatuak. Grabazioak sexu-harremanetan egin ziren, egoera eta jarrera ezberdinetan. Mini-CD gorri batean argitaratua.

«Eta maitasuna belarrietatik sartu zitzaidan bihotzera.» – Philippe Desportes